mha3131 -گیرنده : مدیر -   تاریخ ارسال : ۱۳۹۰/۱۲/۱۱                                                            صبابگوی زما بندگان به شاه زمانه                        که ای سر آمد خوبان دهر ومیر یگانه                 گذشت عمر گرانمایه در هوای وصالت                   شب فراق محبان شها سر آمده یا نه                     زعمر بهره نبردیم بی فروغ جمالت                       بغیر ناله ی جانسوز صبح و آه شبانه                         گهی زهجر تو گه در رثای شاه شهیدان               دل فسرده چو مرغ سحر بود به ترانه                        فغان وآه از آن دم که شاه شد سوی لشکر         برای اصغر بی شیر بهر آب روانه                                که ای گروه بحق پشت کرده گرچه زعدوان           به نزدتان سخن حق بود فسون وفسانه                      کنون بسوی صغیرم نظر کنید که شاید                به کودکیش بسوزد دل یکی زمیانه                           هنوزداشت بلب بهر شیر خواره تمنا                   که تیر حرمله حلق ورا نمود نشانه                     گرفت خون را فشاند شه به سوی عرش              نثار درگه محبوب کرد وضبط خزانه                          هر آنکه نصرت حق کرد (صالحی ) بیقین دان           که هست در صف یاران شهریار زمانه                    ---اثر طبع صالحی نیشابوری -به نقل از ص 36 کتاب سرودهای امام مهدی - انتشارات قلم -قم -گردآورنده : حسین حقجو