قلب زهراچودل احمد مختار بسوخت    کز شرار محنش گنبذ دوار بسوخت

خون دیوار ودر سوخته را هرکه بدید           جان او از شرر آن در ودیوار بسوخت

وقعه ی میخ در وضرب لگد سوخت مرا  سینه ی فاطمه چون زآتش مسمار بسوخت

داستان ژس در وقعه ی جانسوز بود      زآن محن دیده ی هر ثابت وسیار بوخت

چه کشیده است ندانم زغلاف شمشیر   که دل وپهلویش از شعله ی آزار بسوخت

تازیانه بنموده است سیه بازوی وی        عالمی زین ستم دشمن خونخوار بسوخت

رنجه کردند دلش چون فدکش گشتی غصب       که از آن رنجُ دل احمد مختار بسوخت

بشکند دست عدو چون برخش سیلی زد   که از آن ُ صورت گنجینه ی اسرار بسوخت

محسنش سقط شد (آهی )زهمان ضربت در   زین غم وغصه دل حیدر کرار بسوخت

---به نقل ازدیوان آهی -جلد دوم -ص ۱۰۷-سروده ی َلی آهی -انتشارات خزر -تهران-