علی اصغر نور چشمانم ، از چه نالانی اصغرم لای لای       مسوزان این قلب سوزانم

ازچه گریانی ، اصغرم لای لای     گریه کمتر کن نور چشمانم ، ای علی جانم ای علی جانم--- 

زند آتش بردل وجانم ،ناله ی مظلومانه ات مادر گشا یکدم غنچه یلب را ،کن تبسم باردگر مادر

خدا داندشعله ی آهت ،برسراپایم میزند آذر  بادلی سوزان بر تو نالانم ، ای علی جانم ای علی جانم -

زبی آبی از چه خشکیده ،لعل لبهای جانفزای تو   گل نازم از چه پژمرده ،غنچه ی لعلت ،جان فدای تو

ندارم آبی بجز اشکم،تابرافشانم ازبرای تو   از غمت آمد برلبم جانم ،ای علی جانم ای علی جانم--

اگربیند شاه مظلومان،از عطش طفلم کرده غش اینسان  برای یک جرعه ی آبی ،میبرد اورا ، برسوی میدان--

یقین دانم دشمن بیدین ،میدهد آبشازدم پیکان  ازعطش خشکست شیر پستانم، ای علی جانم ای علی جانم

گشا دست نازنینت را،ازبرایم ای مرغ پربسته  رقیه آن خواهر زارت ،درکنارت افسرده بنشسته

کشدبرروی سرت دستی،گریداما آهسته آهسته میطپد از غم قلب سوزانم ، ای علی جانم ای علیجانم-

علی اکبر شد سوی میدان تاکه آب آردبالب عطشان  سرش منشق شدزتیغ کین ،غرقه در خون شد درصف عدوان--

نشد آخرجرعه ی آبی ، بهر تو آرد آن بخون غلطان  مانده بی یاور شاه خوبانم ای علیجانم ای علیجانم

جداشد بازوی سر لشکرهردوازپیکر درصف اعدا   نباشد کس تادگرآبی آوردخیمه ازبرای ما

بخشکیده چشمه ی چشمم ورنه میدادم اشک چشمم را  ازبرایت اینگونه گریانم  ای علیجانم ای علیجانم---

فغان وآه ازدمی که آن،طفل نالان راغرقه در خون دید برای نعش علی اصغر، سوی شه از خیمه برون گردید

گرفت آن قنداق پر خون را،حنجر پاک اصغرش بوسید  بزد برسر هم چنان گفت ای ماه تابانم

ای علی جانم ای علی جانم--

*-اثر طبع مرحوم نادعلی کربلایی(پدر شهیدین کربلایی)-به نقل از ارمغان کربلا -صص 207-208-انتشارات خزر -تهران

 آمد شب میلاد علی شمس خراسان فرزند نبی ،رهبردین،حامی قرآن ده مژده که امشب شده عالم همه گلشن زاین شمس ضحا کشور ایمان شده روشن ای نور خداوند تبارک به تو احسن کز مقدم تو گشته فزون رونق ایران شددر شب میلادی آن سید ورهبر از سجده به شکرانه حق موسی جعفر اندر بر معبود بدی او بزمین سر زاین نعمت والا گهر خالق سبحان شمسی که ازاو می نگرم نور خدا را اندر طلبش گردش این ارض وسمارا هرزنده دلی برده سویش دست دعا را اوحجت حق است ومدکار ضعیفان خرم به جنان فاطمه وحیدر کرار لبخند زند بر رخشان احمد مختار این مژده به حیدر رسد از جانب دلدار کز نسل تو آمد بجهان خسرو خوبان فوج ملک وخیل رسل مدح سرایند بادسته گلی سوی نبی رو بنمایند تبریک کنان اذن بگیرند وبیایند از بهر زیارت بزمین خرم وخندان آمد بجهان آنکه جهان آمده بهرش جن وملک وحور وجنان آمده بهرش شمس وقمر وکون ومکان آمده بهرش آن رهبر ارزنده وروشنگر انسان هم ثامن وهم ضامن وهم حجت دین است هم رهبر وهم سرور وهم یار ومعین است ازسوی خدا بر همه آیات مبین است از نور رخش خلق شده حوری وغلمان مردم همه مشتاق بفردوس برینند تا آنکه در آنجا رخ زیبای تو بینند افسوس اگر ماه جمال تو نبینند درروز جزا ای پسرختم رسولان ای خسرو خوبان تو غریب الغربایی وی حجت یزدان تو معین الضعفایی چون مور ضعیفی بدرت (کرببلایی) ران ملخ آورده به دربار سلیمان بنقل از :شکوفه های غم -اثر طبع ناد علی کربلایی-صص۳۱۱-۳۱۲ -انتشارات خزر ---