بیا بیا که بجان آمدم زتنهایی                   رمیده از بر من آهوی شکیبایی

به آه وناله چو یعقوب برسر راهت             نشسته ام که زمصر فراق باز آیی

ندای عشق من ورای بی تفاوت تو             کشیده حال دلم را به اوج شیدایی

جواب عشق مرا یک نظاره ات کافیست         که کار من نکشد عاقبت برسوایی

برای لحظه ی چندی زعمر(سید) را           بخاک بوسی کویت اجازه فرمایی*

*-اثر طبع حق شناس -به نقل از  کتاب سرودهای مهدی -انتشارات قلم -قم -ص 25